کودکان و بزرگسالان مبتلا به کاهش شنوایی، علاوه بر استفاده از سمعک های مناسب یا پروتز های شنوایی یا کاشت های حلزونی و دیگر وسایل کمک شنیداری متناسب با وضعیت شنوایی و شیوه زندگی شان، نیاز به طی کردن دوره های توانبخشی و تربیت شنوایی دارند.

این دوره ها به ویژه برای نوزادان متولد شده با کم شنوایی و خانواده های آن ها بسیار حیاتی بوده و باید در اولین زمان ممکن بعد از شناسایی کم شنوایی کودک آغاز گردیده و با پیگیری دقیق والدین و درمانگران ادامه پیدا کند.

به این ترتیب تلاش می گردد تا کودکان کم شنوا حداکثر استفاده را از باقیمانده شنوایی خود داشته باشند و مهارت های کشف، شناسایی، تمایز و درک محرکات شنوایی و مکالمات روزمره را  همراه با توانایی های  زبان و گفتار بسیار نزدیک به همسالان هنجار خود کسب کنند.

تمرین های تربیت شنوایی برای بزرگسالان مبتلا به کاهش شنوایی بعد از دوران زبان آموزی، متفاوت بوده و برای هر مراجع بسته به نیازهای شنیداری وی طراحی و در کلینیک های ما، اجرا می گردد.

لذا باید به این نکته توجه داشت که مداخلات و توانبخشی های شنوایی، تنها به معنای دریافت سمعک یا کاشت حلزونی نیست و بعد از تجویز و تنظیم سمعک مناسب از سوی شنوایی شناس که بر اساس میزان، نوع و شکل کاهش شنوایی به دست آمده از ارزیابی های شنوایی کودکان انجام می شود، در مرحله بعد متخصصان و والدین باید همکاری نزدیکی در روند تربیت شنوایی کودک داشته باشند تا کودک به تدریج بیاموزد که از اطلاعات شنیداری در دسترسش به بهترین شکل استفاده کند.

در مورد توانبخشی شنوایی بزرگسالان، بسته به میزان عملکرد عصب شنوایی و اختلالات پردازش شنوایی، ممکن است استفاده از سمعک کافی باشد یا نیاز به تجویز وسایل جانبی کمک شنیداری و در برخی موارد نیز نیاز به ارائه تمرینات توانبخشی پردازش شنوایی مرکزی در کنار دریافت سمعک، به منظور بهبود استفاده از سمعک به ویژه در شرایط شنیداری دشوار مانند درک گفتار در محیط های پرسرو صدا وجود دارد.

گاهی مشکلات درک گفتار در محیط های پرسر و صدا در بزرگسالان فاقد کاهش شنوایی بارز نیز دیده می شود که در این موارد باید احتمال وجود کم شنوایی پنهان را در نظر داشت و اقدامات تشخیصی و توانبخشی ویژه آن را در نظر داشت.

ارسال یک پیام