شنوایی بزرگسالان

ارزیابی معمول شنوایی بزرگسالان، شامل انجام مجموعه آزمون های ادیومتری صوت خالص و تمپانومتری (بررسی سلامت پرده گوش و وضعیت گوش میانی) می باشد که برای گروه های مختلف در رده های سنی مختلف قابل اجرا هستند. انجام دوره ای این آزمون ها در افراد بالای ۴۵ سال، کارکنان در مشاغل و محیط های پر سروصدا، مبتلایان به بیماری های خاص، افراد با سابقه کم شنوایی در خانواده و … توصیه می گردد.

۱- عوارض کم شنوایی در بزرگسالان
۲- علل کم شنوایی در بزرگسالان
۳- ارزیابی کم شنوایی در بزرگسالان
۴- درمان کم شنوایی در بزرگسالان

بعد از انجام ارزیابی  های شنوایی رفتاری پایه و در صورت هر نوع مشکلی، شنوایی شناسان، ارزیابی های تکمیلی رفتاری یا الکتروفیزیولوژیک را برای بزرگسالان انجام داده و ارجاع به کلینیک های تعادل و کلینیک های وزوز و کلینیک های اختلال پردازش شنوایی یا کلینیک های سمعک نیز در صورت نیاز، انجام می پذیرد.

در ادامه، با برخی از این آزمون های پایه و تکمیلی ارزیابی شنوایی، آشنا می شوید:

آزمون ادیومتری تون خالص و گفتاری:

در آزمون ادیومتری تون خالص، سیگنال های آزمونی به وسیله انتقال هوایی (AC) و استخوانی (BC)  و یا در میدان صوتی ارائه می شوند و آستانه ها بدست می آید. مقایسه بین این دو شکل امکان افتراق بین انواع مختلف کاهش شنوایی را ممکن می سازد. به علاوه این آزمون با محرکات گفتاری تحت عنوان آستانه بازشناسی گفتار (SRT) و امتیازات تشخیص کلمه (SDS)  ادامه می یابد. در آزمون آستانه باز شناسی گفتار، پایین ترین سطحی که بیمار به ۵۰ درصد کلمات دو هجایی پاسخ صحیح می دهد به عنوان آستانه در نظر گرفته می شود که به عنوان شاخص تعیین کننده حساسیت شنوایی فرد برای گفتار می باشد. در آزمون SDS نیز، امتیازات تشخیص کلمه در هر گوش بطور جداگانه و با کلمات تک سیلابی بدست می آید. درصد کلمات صحیح در هر لیست تعیین می شود و این امتیازات اطلاعاتی درباره این که بیمار چقدر می تواند کلمات را در یک سطح خاص فوق آستانه ای تشخیص دهد، در اختیار ادیولوژیست یا متخصص شنوایی شناسی قرار می دهد.

 

آزمون تمپانومتری و رفلکس اکوستیک:

آزمون تمپانومتری داراری مزایایی در ارزیابی گوش میانی می باشد و در انواع ضایعات شنوایی الگوهای خاصی را ایجاد می کند. تمپانومتری یک ارزیابی آبجکتیو (بدون نیاز به همکاری فعال آزمودنی) و معتبر در شناسایی پاتولوژی های مختلف است که می تواند در بررسی ضایعات انتقالی در نوزادان، کودکان و بزرگسالان به عنوان یک ارزیابی قدرتمند در کار کلینکی مورد استفاده قرار گیرد. در آزمون رفلکس اکوستیک نیز، ابتدا یک تون پوسته (پروپ تون) به گوش فرستاده می شود و سپس محرک صوتی رفلکس ارائه می شود. در این حالت انقباض ماهیچه ها سبب تغییر در میزان شدت پروب تون بازگشت یافته می شود و آستانه رفلکس بدست می آید.

آستانه رفلکس حداقل شدتی است که در آن انقباض ماهیچه ها ثبت می شود و شدت آستانه رفلکس را می توان بصورت دسی بل ثبت کرد. متخصصان شنوایی با تفسیر یافته های این آزمون، گام مهمی در شناسایی علل احتمالی مشکل شنوایی برداشته و ارجاعات لازم برای ادامه روند درمانی-توانبخشی را در هر فرد لحاظ می کنند.

 

آزمون ABR

ABR شامل چندین قله است که در ۱۰ تا ۱۵ میلی ثانیه  اول پس از ارائه محرک ثبت می شود. این قله ها و قعرها نشان دهنده فعالیت هم زمان امواج میدان دور است که به دلیل پاسخ های عناصر عصبی و انحراف ناگهانی فیبرهای عصب و راه های شنوایی ساقه مغز ایجاد می شود. مهم ترین عناصری که در این آزمون مورد بررسی قرار می گیرند دامنه و زمان نهفتگی قله ها هستند و اختلال در هر یک از بخش های تولید کننده امواج در دستگاه شنوایی، منجر به غیر طبیعی شدن دامنه و نهفتگی می شود.

علت مقبولیت آزمون ABR در بین مجموعه آزمون های الکتروفیزیولوژیک، شباهت بسیار زیاد پاسخ آن در بین افراد مختلف است که امکان شناسایی راحت پاسخ در شرایط مختلف را ممکن می سازد. همچنین این پاسخ از ثبات بالایی برخوردار است به طوری که از وضعیت فرد متاثر نمی گردد. این آزمون حتی با ظهور فن آوری MRI ، همچنان از قدرت تشخیصی مناسبی در ضایعات عصبی برخوردار است و از آن استفاده می شود.

در شرایط بالینی، از ABR هم برای تخمین آستانه های شنوایی در کودکان و هم ارزیابی نورواتولوژیک یعنی بررسی ضایعات احتمالی در طول عصب شنوایی و راه های شنوایی ساقه مغز استفاده می شود. بزرگ شدن تومورهای خارج ساقه مغز، به راه های شنوایی ساقه مغز فشار وارد می کنند و سیستم شنوایی را تحت تاثیر قرار می دهند. اگر عصب شنوایی آسیب دیده باشد ABR در گوش همان طرفی دچار اختلال می شود، تومور های بزرگ زاویه پلی-مخچه ای به دلیل فشار بر ساقه مغز و همچنین اسیب مغز نیز سبب غیر طبیعی شدن ABR به صورت همانطرفی ̜دگرطرفی یا دو طرفی می شود.

این آزمون در موارد دیگری مانند تشخیص ضایعات عروقی ساقه مغز از جمله خونریزی عروق خونی کاربرد دارد. در تشخیص افتراقی بیماران در حال کما نیز کاربرد دارد به این صورت که اگر علت کما، توکسیک یا متابولیک باشد مانند افزایش بیش از حد مقدار دارو، ABR تحت تاثیر قرار نمی گیرد اما به دلیل آسیب های ساختاری و عصب شناختی، ABR را متاثر می کند. ABR در تعیین گسترش ضایعات مغزی ناشی از ضربه، در نوزادانی که به دلیل مشکلات بدو تولد دچار کمبود اکسیژن شده اند و نیز تعیین مرگ مغزی کاربرد دارد اما نتایج غیر طبیعی ABR، نوع پاتولوژی را مشخص نمی کند، مثلا نمی توان گفت ضایعه تومورال یا عروقی است. برای ارزیابی تکامل راه های شنوایی مرکزی نیز از ABR استفاده می شود. محرک مورد استفاده معمولا کلیک است زیرا شکل امواج واضحی تولید می کند. در این موارد نتایج حساسیت شنوایی اهمیتی ندارد بنابراین تعیین آستانه موج V ضروری نیست و ABR در شدت های dB HL 60-90 ارزیابی و پارامترهای مختلف آن بررسی می شوند.

 

آزمون ECochG

الکتروکوکلئوگرافی روشی برای ثبت پاسخ های الکتریکی حلزون است که برای تائید پتانسیل های برانگیخته حلزون و ارزیابی عصب یا پتانسیل فعالیت مرکب عصب شنوایی بکار می رود. ECochG  از دو پتانسیل حلزونی برانگیخته با صوت (میکروفونیک حلزونی یا CM  و پتانسیل تجمعی  یا SP) و پتانسیل عمل مرکب (CAP) عصب هشت مغزی تشکیل شده است.

این آزمون در مواردی مانند تقویت موج یک ABR در صورت وجود کم شنوایی یا شرایط نامناسب ثبت پاسخ، ارزیابی و پایش فعالیت حلزون و عصب شنوایی در جراحی هایی که شنوایی محیطی را تحت تاثیر قرار می دهد و تشخیص نوروپاتی شنوایی و تشخیص، ارزیابی و پایش بیماری منییر و روند درمان آن کاربرد دارد. نسبت دامنه SP و AP، معیاری برای تشخیص و پایش بیماری منییر/هیدروپس اندولنف است که در ۵۵ تا ۶۵ درصد افراد افزایش می یابد.

نکات بیشتر در خصوص علائم و درمان منییر را می توانید در بخش بیماری ها مطالعه فرمایید.

آزمون MLR

این پاسخ، از چهار جز اصلی Na-Pa-Nb-Pb تشکیل شده است. یافته های بدست آمده از مولدهای اناتومیک MLR دو منبع متفاوت را برای آن پیشنهاد می کنند. نخست راه های حسی اولیه یا تالاموسی-قشری است که در پردازش اطلاعات شنوایی و در نتیجه در ارزیابی های پایه مانند بازشناسی گفتار و درک محرکات شنوایی در حضور نویز زمینه نقش دارند. مورد دوم یا ساختارهای اناتومیک (غیر اولیه) که به آن ها راه های ارتباطی یا غیر لمنیسکوسی نیز گفته می شود، عملکردهای شنوایی بسیار متفاوتی مانند توجه شنوایی و تلفیق اطلاعات شنوایی با اطلاعات دیگر حواس را بر عهده دارند. این پاسخ مراکز شنوایی در سطوح بالاتر از ساقه مغز  را بررسی می کند.

ارسال یک پیام
error: Content is protected !!