ارزیابی شنوایی در بزرگسالان

 

طبق دستورالعمل های آکادمی شنوایی شناسی امریکا برای مدیریت اختلالات شنوایی بزرگسالان، ارزیابی شنوایی بزرگسالان باید بصورت زیر باشد:

 

۱- ارزیابی اولیه شنوایی برای:

– درک تجربه فرد کم شنوا از مشکلات ارتباطی و اجتماعی از دیدگاه خودش و اطرافیانش.

– درک صحیح از وضعیت شنوایی و پردازش گفتاری وی در شرایط متفاوت با و بدون نویز زمینه.

– آماده سازی فرد جهت پذیرش مشکل و اقدام جهت مداخله هدفمند.

– انتخاب مناسب ترین راه جهت بهبود وضعیت شنوایی

– درک دیدگاه ها و نگرانی های فرد-نظرات و انتظارات وی-نیاز ها و احساسات بیمار

غربالگری شنوایی اولیه کمک شایانی برای تشخیص زود هنگام مشکل شنوایی است.

 

۲- ارزیابی های بالینی شنوایی:

که این ارزیابی ها باید بر اساس مشکل فرد طراحی می شوند تا درکشف درست مشکل کمک کننده باشند.

تاریخچه گیری: یک آزمون ساده و مقدماتی که حاوی اطلاعات مفیدی از وضعیت شنوایی بیمار می باشد. معمولا به صورت مصاحبه مستقیم با بیمار انجام می شود. در این آزمون جنبه های پزشکی و غیر پزشکی که سبب کم شنوایی در فرد شده اند مورد بررسی قرار می گیرد مانند سابقه ی بیماری (از جمله دیابت – CVA – بیماری کلیوی و …) سابقه ی مصرف سیگار – سابقه کم شنوایی در خانواده – سابقه استفاده از سمعک – سابقه مواجهه با نویز. در تاریخچه گیری همچنین میزان تاثیر کم شنوایی بر روی فرد و خانوده اش – اطلاعات مربوط به شیوه و کیفیت زندگی – میزان مشارکت اجتماعی – عملکرد شناختی – وضعیت ذهنی – وضعیت روحی و میزان افسردگی – سلامت جسمی بیمار و سابقه مصرف داروهای اتوتوکسیک و وضعیت بینایی ارزیابی می شود.

اتوسکوپی: اتوسکوپ ابزاری ساده جهت بررسی گوش خارجی (لاله گوش و مجرای گوش) و پرده گوش از نظر دفورمیتی – انسداد – وجود تومور – پوسته ریزی – التهاب و عفونت و … در این نواحی می باشد. این آزمون می تواند به تشخیص درست ضایعات گوش میانی و خارجی کمک کند.

آزمون های دیاپازونی: برای ارزیابی ابتدایی شنوایی مورد استفاده قرار می گیرد و متداول ترین آن ها شامل آزمون رینه – وبر – بینگ و شواباخ می باشند. آزمون ها دیاپازونی می توانند در ردیابی ضایعات گوش میانی موثر باشند و تا حدودی آستانه شنوایی را نیز تخمین بزنند.

 

آزمون های ادیومتریک:

آزمون ادیومتری تون خالص:

آستانه راه هوایی: اصوات با تون خالص در فرکانس های ۲۵۰-۸۰۰۰ هرتز در شدت های مختلف از طریق هدفون به فرد ارائه می شوند و پاسخ های وی تحت عنوان آستانه های راه هوایی (Ac) ثبت می گردند.

آستانه راه استخوانی: اصوات با تون خالص در فرکانس های ۲۵۰-۴۰۰۰ در شدت های مختلف از طریق مرتعش کننده استخوانی به فرد ارائه می شوند و پاسخ های وی تحت عنوان آستانه راه استخوانی (bc)  ثبت می گردد. مقایسه دو منحنی فوق (ac-bc) می تواند نشان دهنده ی نوعی کم شنوایی برای متخصصان باشد.

آزمون ادیومتری گفتاری:

SRT: آزمون آستانه دریافت گفتار که با استفاده از لغات دو سیلابی اجرا می شود این آستانه باید با میانگین استانه های بدست امده از منحنی Ac تطابق داشته باشد. در واقع نتیجه این آزمون می تواند تائید کننده نتایج آزمون ادیومتری تون خالص باشد.

SDS: آزمون تشخیص گفتار در سکوت که با استفاده از کلمات تک سیلابی اجرا می شود و نتیجه آن بصورت امتیاز و بر حسب درصد بیان می گردد. معمولا ۲۵ کلمه تک سیلابی به فرد ارائه می شود و تعداد کلماتی که توسط فرد درست تشخیص داده شوند مبنای محاسبه امتیاز قرار می گیرند. با توجه به نتایج این آزمون می توان تا حدودی در مورد توانایی بیمار برای درک پردازش گفتار اظهار نظر کرد. این آزمون در سطح راحتی شنوایی (mcl) انجام می شود.

آزمون تشخیص گفتار در نویز: همانند آزمون تشخیص گفتار در سکوت است با این تفاوت که هنگام ارائه کلمات بطور همزمان به گوش آزمایش شنونده نویز ارائه می گردد. نتیجه این آزمون می تواند در ردیابی ضایعات عصب و مراکز عصبی شنوابی وتجویز سمعک و پیش بینی کارایی آن، بسیار مفید باشد .

UCL: آزمون سطح ناراحتی شنوایی که در این ازمون تعدادی  کلمه یا جمله به بیمار ارئه  می گردد و همزمان با افزایش تدریجی صدا از بیمار خواسته  می شود تا سطح ناراحتی صدا را تشخیص دهد. این آزمون به ویژه در موارد کم شنوایی حسی – عصبی که فرد رکروتمنت دارد می تواند مفید باشد .

ایتمیانس ادیومتری:

بررسی گوش میانی و پرده گوش که شامل دو بخش می باشد:

تیمپانومتری : بررسی وضعیت گوش میانی و پرده گوش

رفلکس آکوستیک: بررسی رفلکس عضله رکابی از طریق تحریک همان سویی یا دگرسویی که کمک زیادی به تایید آستانه های شنوایی می نماید و در بررسی وضعیت عصب شنوایی نیز موثر است.

ASSR-ABR: در مواردی که فرد در آزمون های مذکور همکاری نکند، از این دو آزمون جهت بررسی دستگاه شنوایی وی استفاده می شود.

MRI: (جهت بررسی هر گونه اختلال در گوش داخلی و مغز)

موارد بررسی  ارزیابی  شنوایی بزرگسالان
انجام غربالگری شنوایی به منظور کشف زود هنگام مشکل ارزیابی اولیه
۱- تاریخچه گیری

۲- اتوسکوپی

۳- تست دیاپازونی

۴- آزمون ادیومتری :

ادیومتری تون خالص: (AC/BC) 

ادیومتری گفتاری: (SRT/SDS) – تشخیص گفتار در نویز – UCL

امیتامیس ادیومتری: تیمپانومتری – رفلکس اکوستیک

۵- ASSR – ABR

۶- MRI

 

 ارزیابی بالینی
ارسال یک پیام
error: Content is protected !!