عوارض کم شنوایی در بزرگسالان

 

توانایی شنیدن لازمه زندگی اجتماعی و ارتباط با دیگران است. طرد شدن از اجتماع و به تبع آن افسردگی و فراموشی می توانند ناشی از ضعف شنوایی جبران نشده باشند. تلاش مغز برای جبران ضعف شنوایی یک گوش و تنظیم قدرت شنوایی فشار زیادی بر مغز انسان وارد می کند که در اثر این فشار، توانایی های دیگر مغز به شدت تحت تاثیر قرار می گیرد. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم، کم شنوایی سومین بیماری مزمن و شایع در بزرگسالان است.

اثرات کم شنوایی بر تست های ارزیابی شنوایی:

آستانه های تون خالص:

افزایش آستانه های شنوایی در مسیر انتقال هوایی با افزایش فرکانس، بیشترین میزان افت در فرکانس های بالاتر از یک کیلوهرتز.

کاهش حساسیت شنوایی در فرکانس های بالا در مردان و در فرکانس های پایین در زنان بارزتر است.

در فرکانس های بالا شیب نمودار ادیوگرام در مردان تند و در زنان ملایم است.

افت شنوایی در مردان مُسن: کم شنوایی حسی- عصبی ملایم تا شدید دو طرفه با شیب تند.

افت شنوایی در زنان مُسن: کم شنوایی حسی- عصبی ملایم تا متوسط متقارن دو طرفه با شیب آرام.

علاوه بر سن ، جنس، نژاد و بیماری های زمینه ای هم، وضعیت شنوایی را تحت تاثیر قرار می دهند (مثلاً در نژاد سیاه، شیوع کم شنوایی بطور چشمگیری نسبت به نژاد سفید کمتر است.)

درک گفتار:

مشکل در درک گفتار (به ویژه در محیط های پر سروصدا – زمانی که مردم سریع صحبت می کنند – زمانی که گوینده دارای لهجه خارجی است – وقتی چند گوینده وجود دارد – در محیط های پر انعکاس – وقتی پیام پیچیده است)

امتیاز پایین در بازشناسی گفتار (در موارد کم شنوایی حسی – عصبی)

دیگر اثرات کم شنوایی در سالمندان:

فرد دچار کم شنوایی انتقالی معمولا آهسته صحبت می کند چون صدای خود را بلند تر از حالت معمول در گوش خود می شنود و معمولا احساس انسداد یا پُری در گوش خود دارند و نویز محیطی را نیز کمتر می شنوند.

فرد مبتلا به کم شنوایی حسی- عصبی معمولا بلند صحبت می کند چون نمی تواند صدای خود و اطرافیان خود را به خوبی بشنود.

وزوز: معمولا در فرکانس هایی رخ می دهد که میزان شنوایی در آنها کم شده است

برخی رفتارهای ناشی از کم شنوایی:

– قطع کردن تلفن به دلیل نشنیدن صدای طرف مقابل

– مشکل در شنیدن صداهای آرام و نجواگونه

– سرگیجه و عدم تعادل (گاهی همراه با SNHL)

– نیاز به زیاد کردن صدای تلویزیون یا رادیو

– درخواست از دیگران برای اینکه بلند و شمرده صحبت کنند

– خفه به نظر رسیدن صداها

– مشکل در شنیدن حروف بی صدا

– دشواری در تشخیص کلمات

– کاهش اعتماد به نفس

– عدم استقلال فردی

– انزوای اجتماعی و دوری از ارتباطات دوستانه

– احساس تنهایی – افسردگی – استرس – عدم مشارکت در فعالیت های اجتماعی

– عوارض ذهنی از قبیل زوال عقلی و شناختی و پیشرفت سریعتر آلزایمر – بی ثباتی احساسی – کاهش توانایی یادگیری – بروز مشکلات روانشناختی (بخاطر ترس از افتادن و نشنیدن)

احتمال مرگ در اثر بیماری های قلبی و عروقی (زیرا ای افراد خود را محدود می کنند و بصورت منظم پیگیر وضعیت سلامتی خود نیستند)

فرد کم شنوا برای فهم صحبت های اطرافیان تلاش زیادی می کنند و در نتیجه به سرعت خسته می شود و ارتباط فعال و موثر برایش دشوار می شود. از این رو ارتباط فرد با اطرافیان به تدریج محدود می شود و حتی از تلفن و تلویزیون نیز کمتر استفاده می کنند. اطرافیان فرد کم شنوا نیز به دلیل تکرار گفته هایشان به تدریج کم حوصله و عصبی می شوند.

چنانچه گوش بصورت طولانی مدت توسط محرک صوتی تحریک نشود توانایی شنیدن و قدرت تشخیص کلمات بتدریج کاهش می یابد و حافظه اصوات در مغز محو می شود.

در برخی انواع مشکلات شنوایی مانند کم شنوایی مرکزی که در اثر آسیب به بافت مغز به وجود می آید در ارزیابی های مرسوم شنوایی، نشانی از کم شنوایی وجود ندارد اما در تمایز اصوات و در یادگیری مشکل دارند.

نگاهی بر عوارض کم شنوایی در بزرگسالان و سالمندان
  1. مشکلات درک گفتار در محیط های مختلف
  2. افت حسی عصبی فرکانس بالا در ارزیابی های شنوایی
  3. احساس پُری گوش
  4. وزوز
  5. انزوای اجتماعی
  6. افسردگی
  7. زوال عقلی- شناختی و آلزایمر
  8. سرگیجه و عدم تحرک
  9. مشکلات ارتباطی
  10. مشکلات روان شناختی از جمله بی ثباتی احساسی
  11. کاهش حافظه اصوات در مغز
  12. عدم استقلال فردی
  13. کاهش اعتماد به نفس فرد
  14. گوشه گیری و احساس تنهایی
  15. مرگ در اثر بیماری های قلبی – عروقی به دلیل عدم مراقبت منظم از خود
  16. مشکلات شغلی و اقتصادی

 

درمان کم شنوایی در بزرگسالان

۱- درمان کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان

می توان علت کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان را شناسایی نمود و تا بهبودی کامل یا جزئی شنوایی، آن را درمان کرد، زیرا بسیاری از مشکلات گوش خارجی و میانی با دارو و یا جراحی به طور موفقیت آمیزی قابل درمان است مثلا در صورت وجود عفونت و توده، حذف این موارد سبب برطرف شدن مشکل شنوایی می گردد یا در صورت آسیب به استخوانچه های گوش میانی، بازسازی یا ایمپلنت استخوانچه ها می تواند سبب بهبود شنوایی گردد. اگر هم مشکل کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان قابل درمان نباشد، فرد می تواند با استفاده از ابزارهای کمک شنوایی مانند سمعک های داخل گوشی و پشت گوشی و یا سمعک های داخل کاشت (در موارد عفونت دائمی و عدم تمایل به استفاده از سمعک) از باقیمانده شنوایی خود به خوبی استفاده کند.

۲- درمان کم شنوایی حسی- عصبی در بزرگسالان

کم شنوایی حسی- عصبی، شایع ترین نوع کم شنوایی در بزرگسالان است و اولین قدم در درمان این نوع کم شنوایی، کشف بیماری به وجود آورنده ی آن است. در این موارد با درمان دارویی ممکن است کم شنوایی حسی – عصبی در بزرگسالان تا حدودی رفع شود (مثل وقتی که SNHL در اثر یک عفونت به وجود آمده باشد)

استروئیکا شایع ترین درمان دارویی برای کم شنوایی حسی- عصبی خصوصا در مورد بیماری هایی مثل سندروم کودکان و کم شنوایی ناگهانی هستند. این دارو ها التهاب و تورم را کاهش می دهند.

مواد خوراکی مفید: مثل ویتامین B12 و D برای تقویت عصب شنوایی- B3 برای جلوگیری از آسیب سلول های بنیادی (در این نوع درمان احتمال ترمیم سلول های آسیب دیده یا رشد قسمت جدید از سلول های مویی هستند)

ژن درمانی (علت ۷۰% از کم شنوایان فقط ۳ ژن هستند که در این روکش با دستکاری ژن ها از مبتلا به کم شنوایی جلوگیری می شود)

سلول درمانی (هدف این نوع درمان تولید دارویی برای تحریک رشد عصب شنوایی است)

تحریک هدفمند عصب (هدف این نوع درمان تولید سختت افزاری است که عصب شنوایی را با لیزر تحریک کند و برای شنیدن صدا ها دیگر نیازی به گوش و ساختار های آن نباشد)

طب سوزنی (تحریک حلزون گوش داخلی)

استفاده از پروتئینی حاص در شقایق دریایی (سبب ترمیم سلول های مویی می شود)

زالو درمانی برای درمان اوتیت مدیا – وزوز – مشکلات عروقی گوش (سبب بهبود خونرسانی به گوش و رفع عفونت گوش می شود)

در صورت عدم پاسخدهی مناسب به روش های بالا، تنها راه حل یادگیری زبان اشاره و لب خوانی و همچنین آموزش مهارت های ارتباطی است.

در اکثر موارد کم شنوایی حسی- عصبی دائمی است و راهکارهای درمانی تنها کمک کننده هستند و راهی برای بازگشت شنوایی وجود ندارد. در ۹۰% موارد تنها راه درمان، استفاده از سمعک و وسایل کمک شنیداری کاشتنی مثل BAHA – کاشت حلزون (CI) کاشت عصب (ABI) است.

کاشت حلزون و کاشت سمعک برای بزرگسالان بطور مادرزادی کم نشده باشند می تواند گزینه درمانی مناسبی باشد.

۳- درمان کم شنوایی آمیخته در بزرگسالان

جزء انتقالی کم شنوایی  ممکن است به درمان پزشکی پاسخ دهد و برگشت پذیر باشد، اما جزء حسی عصبی به احتمال زیاد دائمی خواهد بود و سمعک می تواند برای افراد دچار کم شنوایی آمیخته مفید باشد.

۴- درمان کم شنوایی مرکزی در بزرگسالان

– در این نوع کم شنوایی، پیام عصب شنوایی به مغز منتقل می شود اما به درستی در مغز پردازش نمی شود و تنها راه حل استفاده از سمعک است.

راه های درمانی به هر صورت که باشند باید به نتایج زیر منتهی شوند:

استقلال فرد- ایمنی – بهبود کیفیت زندگی – گوش دادن بصورت طبیعی و بدون استرس – بهبود روابط اجتماعی – کاهش فشار روانی کم شنوایی

در این راه، مشاوره در مورد حفاظت از باقیمانده شنوایی و آموزش استراتژی های ارتباطی می تواند بسیار موثر باشد.

درمان کم شنوایی انتقالی در بزرگسالان درمان کم شنوایی حسی – عصبی در بزرگسالان درمان کم شنوایی آمیخته در بزرگسالان درمان کم شنوایی مرکزی
دارو

جراحی

بازسازی ایمپلنت استخوانچه های گوش میانی یا تمپانو پلاستی

انواع سمعک داخل گوشی پشت گوشی

کاشت سمعک

دارو

کاشت حلزون

کاشت عصب

سمعک

مواد خوراکی

ژن درمانی

سلول بنیادی

سلول درمانی

تحریک عصب شنوایی

طب سوزنی

پروتئین در شقای درمانی و زالو درمانی

ترکیبی از درمان دو نوع انتقالی عصبی سمعک
ارسال یک پیام