اختلال پردازش شنوایی چیست؟

آیا پردازش شنوایی با پدیده شنیدن فرق دارد؟ در واقع پردازش شنوایی جزء پایانی در فرآیند شنیدن است. پردازش شنوایی باعث درک صحیح و کاربرد اطلاعات اکوستیکی شنیده شده می شود. مشکل در پردازش شنوایی، عموما با علایمی همراه است.

آیا در درک گفتار دیگران در محیط های شلوغ، مشکل دارید؟ آیا در مکان یابی منابع صوتی در محیط های پرسروصدا مشکل دارید؟ آیا وقتی صحبت کردن دیگران، سریع می شود در درک آن دچار مشکل می شوید؟ آیا کودکتان توانایی پیگیری دستورات کلامی شما برای انجام چندین کار متوالی را دارد؟

واقعیت آن است که اطلاعات شنوایی بعد از عبور از گوش خارجی، گوش میانی و حلزون شنوایی در گوش داخلی، تحویل عصب شنوایی می شوند تا به مناطق عصبی بالاتر رفته و پردازش های شنوایی دقیق انجام گردد و در نهایت، درک شنوایی مطلوب رخ دهد.

از جمله این مهارت های پردازش شنوایی، می توان به مهارت های مکان یابی منابع صوتی، تمایز صوتی، توانایی حذف اصوات ناخواسته در حین تمرکز بر پردازش و درک شنیداری اطلاعات مورد نظر، پردازش های زمانی، پردازش های دو گوشی و  … اشاره کرد.

نکته قابل توجه این است که بسیاری از مبتلایان به اختلال پردازش شنوایی، هیچ نشانی از مشکلات شنوایی محیطی در بررسی های مرسوم سنجش شنوایی نشان نمی دهند. برای شناسایی این اختلال باید ارزیابی های رفتاری پردازش شنوایی توسط شنوایی شناسان انجام گردد تا بتوان دلیل مشکلات درک شنیداری در شرایط چالش زایی چون موقعیت های شلوغ یا وجود چندین منبع صوتی را دریافت و تمرینات لازم برای رفع آن را انجام داد.

عموم اختلالات پردازش شنوایی، در صورت شناسایی صحیح و درمان به موقع، بهبود قابل ملاحظه ای خواهند داشت. تشخیص اختلال پردازش شنوایی، از طریق انجام تست های تخصصی در کلینیک های شنوایی شناسی امکان پذیر است.

چه عواملی، احتمال بروز اختلال پردازش شنوایی را می افزایند؟

گرچه علت خاصی برای بروز کم شنوایی ذکر نشده است ولی عوامل خطر زیر می توانند احتمال رخداد اختلال پردازش شنوایی را بیافزایند:

– سابقه ابتلا به عفونت های مکرر گوش میانی در دوران کودکی (در قالب دوره های مکرر سرماخوردگی که درگیری شنوایی کودک را حتی به میزان جزئی به همراه داشته اند)

– تولد پیش از موعد و کودکان نارس

– سابقه ضربه به سر

– سالمندی

– اختلالات عصب شناختی

– تاخیر در مهارت های حرکتی و گفتاری

– سابقه ژنتیکی

مشکلات پردازش شنوایی در چه سنی رخ می دهد؟

دو گروه سنی کودکان و سالمندان، اصلی ترین گروه های مبتلا به اختلالات پردازش شنوایی هستند. عدم شناسایی و درمان این اختلال در کودکان، عواقب تحصیلی و اجتماعی به همراه خواهد داشت و گاهی کودک به اشتباه بر چسب بیش فعالی، کم توجهی، اختلال یادگیری، کم هوشی و … را می خورد و دچار مشکلات تحصیلی و روان شناختی می گردد. بررسی جامع این کودکان پیش از ورود به دبستان در کلینیک های شنوایی شناسی و توسط تیم های چند تخصصی (شنوایی شناس، گفتاردرمانگر، روانشناس، نورولوژیست، کاردرمانگر، متخصص گوش و حلق و بینی، متخصص اطفال و …) جهت تشخیص و درمان به موقع، می تواند از بسیاری از این عوارض ناخوشایند، پیشگیری کند.

در سالمندان نیز، علاوه بر مشکلاتی که در دستگاه شنوایی محیطی رخ می دهد، درجاتی از اختلال در پردازش های شنوایی مرکزی نیز وجود دارد. به همین دلیل جهت بهره مندی بیشتر این افراد از وسایل کمک شنیداری مرسوم مانند سمعک، باید از تکنولوژی های به روز بهبود دهنده نسبت سیگنال به نویز در محیط های شلوغ و تمرینات لازم جهت بهبود پردازش های مرکزی شنوایی استفاده کرد تا درک گفتار در نویز بهتری را برای آنها به ارمغان آورد و از عوارض شناختی- روانی چون افسردگی، انزوا، تحلیل عصبی و آلزایمر، پیشگیری کرد.

مراجعه به شنوایی شناس جهت ارزیابی های پردازش شنوایی ضروری است اگر

بیش از دو مورد از علائم  زیر را در خود یا افراد خانواده (به ویژه کودکان و سالمندان) ملاحظه می کنید:

– برای درک بهتر محتوای برنامه های تلویزیونی یا موسیقی، صدای آن را بلند می کنید.

– مشکل درک گفتار در محیط های شلوغ را دارید.

– نیاز به چندین بار تکرار، جهت درک گفتار دیگران دارید و دائماً تقاضای تکرار گفته ها را دارید.

– عدم توجه شنیداری لازم

– خطاهای ساده در دیکته کودکان مدرسه رو به ویژه در زمان نوشتن دیکته در کلاس درس

– گاهی نسبت به اصوات نسبتاً بلند، واکنش شدیدی دارید و برایتان آزاردهنده است.

– تأخیر و خطا در پاسخ به دستورات کلامی و شفاهی

– خستگی سریع در مواجه با محرکات شنیداری طولانی مدت

– عدم توانایی پیگیری ریتم در موسیقی یا اشعار کودکانه

اختلال پردازش شنوایی: مشکلی بزرگ با درمانی آسان

ارسال یک پیام