حفظ تعادل، وابسته به صحت عملکرد دستگاه های بینایی، حس عمقی و دهلیزی (بخشی از گوش داخلی) به همراه سلامت مسیرها و مراکز عصبی مرتبط با تعادل است.نوع خاصی از اختلالات تعادلی که عموما همراه با سرگیجه واقعی هستند، مربوط به اختلال در گیرنده های تعادلی گوش داخلی یا اختلال در کارکرد عصب شنوایی-تعادلی است.

در کلینیک های سرگیجه و تعادل ما، شنوایی شناسان ماهر در حوزه ارزیابی و توانبخشی سرگیجه و تعادل، با انجام آزمون های تعادلی ویژه ای چون VEMP,VNG,Caloric,ECochG, CHAMP,…  در کنار ارزیابی های بالینی تعادل به بررسی علل بیماری های دهلیزی-تعادلی مانند منییر، هیدروپس آندولنفاتیک، اختلالات دهلیزی یک طرفه یا دو طرفه، لابیرنتیت، میگرن دهلیزی، سرگیجه خوش خیم وضعیتی و … پرداخته و سپس در کنار درمان های پزشکی جراحی-دارویی (در صورت نیاز)، توانبخشی های دهلیزی شامل تمرینات تطابقی یا جایگزینی برای هر فرد طراحی و از سوی متخصصان شنوایی شناسی متبحر در حوزه سرگیجه و تعادل انجام شده و فرد کاهش علایم سرگیجه و اختلال تعادل را تجربه خواهد کرد.

توانبخشی سرگیجه و تعادل

گاهی پس از اسیب حاد سیستم دهلیزی، جبران سیستم اعصاب مرکزی ضعیف است و همین امر باعث می شود که با وجود نبود تداوم اختلال  عملکرد لابیرنت، سرگیجه و عدم تعادل ادامه یابد. به علاوه در برخی بیماران اختلال کنترل وضعیتی پیشرفت کرده است و در موارد خاص باعث عدم ثبات می شود. به طور معمول در این افراد، زمانی که برنامه های توانبخشی متناسب با نیازهای بیمار طراحی و توسط یک کادر مجرب اجرا شود، بسیار سودمند بوده و عامل پیشگیری از احتمال افتادن و آسیب های فیزیکی جدی می گردد. در بیشتر افراد بهبودی سریع و تقریبا کامل است اما در برخی افراد علائم اختلال عملکرد دهلیزی دائمی می شود. بیماران مبتلا به اختلال  تعادل مزمن، کاندید اصلی برنامه های توان بخشی دهلیزی هستند و عموما برنامه توانبخشی دهلیزی، فعالیت هایی در جهت کاهش علائم است و روش درمان انتخابی به علائم بیماری بستگی دارد.

تمرینات توانبخشی در حیطه های مختلفی انجام می گیرد که شامل:

– تمرین های تطابقی: فعالیت هایی با هدف بهبود رفلکس بینایی-دهلیزی که باعث می شود با حرکت سر، لغزش تصاویر بینایی در سطح شبکیه کاهش یابد.

– تمرین های عادتی: استفاده از حرکات تکرارشونده سر و بینایی به منظور کاهش علائمی که با حرکات خاص برانگیخته می شود.

– تمرین های جایگزینی: به واسطه توانایی پلاستیسیتی و ساخت پذیری مجدد در دستگاه های عصبی، در موارد آسیب جدی به دستگاه دهلیزی، تصمیم بر جایگزینی حواس بینایی و حس عمقی با دستگاه آسیب دیده دهلیزی شده تا فرد بتواند با استفاده از اطلاعات همین دو دستگاه، تعادل مناسب را در اکثر وضعیت های مورد نیاز در زندگی روزمه کسب کرده و حداقل احتمال افتادن برای وی مطرح باشد.

– تمرین های تعادل و گام برداشتن: فعالیت هایی برای بهبود توانایی های تعادلی ایستا و متحرک مانند بهبود گام برداشتن در شرایط محیطی متفاوت هستند. تمرین های این گروه برای حل مشکلات سرگیجه و تعادل، ممکن است شامل  ترکیبی از تمرین های عادتی و تطابقی هم زمان با حفظ تعادل و گام برداشتن بیمار باشد.

ارسال یک پیام
error: Content is protected !!